نمودار زیر ابعاد کلیدی مسئولیت اجتماعی و همچنین نحوه ارتباط هر یک از این ابعاد را نشان می دهد (گروه کارشناسان ایران، 1386: 5).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نمودار شماره 2-2): ابعاد سه گانه مسئولیت اجتماعی در سطح کلان

منبع: طاوسی و چاوشی دفتر پژوهش فرهنگی

2-4-1-             مسئولیت اقتصادی

صداقت، کنترل، نظارت سازمان، توسعه اقتصادی جامعه، شفافیت، جلوگیری از رشوه خواری و فساد، انجام پرداخت های لازم به مقامات ملی و محلی، بهره گیری از تأمین کنندگان محلی، استخدام نیروی کار محلی و غیره (گروه کارشناسان ایران، 1386: 5).

2-4-2-             مسئولیت اجتماعی

حقوق بشر، حقوق کارگر، آموزش توسعه کارگران محلی، کمک به تخصص های مربوط به برنامه های جامعه و غیره (گروه کارشناسی ایران، 1386: 5).

2-4-3-             مسئولیت زیست محیطی

رویکردهای احتیاط آمیز برای جلوگیری یا به حداقل رساندن عوارض نامطلوب طرفداری از اقدامات و ابتکاراتی که مسئولیت های بیشتر زیست محیطی را ترویج می دهند. توسعه و انتشار فناوری های مطلوب و مساعد زیست محیطی و غیره، …

2-5-         چارچوب های ارائه شده در مسئولیت اجتماعی:

2-5-1-             مدل سه سطحی وود

وود در سال 1991 سه سطح واکاوی و مطالعه را تبیین می دهد که به وسیله آن مسئولیت اجتماعی شرکت را به سه سطح تقسیم می نماید و با این روش تحلیلی سبب ملموس تر شدن مفهوم مسئولیت اجتماعی می گردد. سطح اول تعریف وود سطح موسسه می باشد. در این جا مسئولیت شرکت ها به گونه عمومی در بلند مدت و روابط آنها با جامعه مورد بحث قرار می گیرد. در این سطح قسمتی از تئوری های مسئولیت اجتماعی مورد توجه قرار می گیرد که مربوط به قانون مندی مسئولیت اجتماعی از طریق جامعه به عنوان یک مفهوم یا روش تجاری می باشد و لذا برای همه نوع شرکت و با هر گونه ابعاد و اندازه ای قابل کاربرد می باشد. تصویری که بعضی از شرکت ها از مسئولیت اجتماعی دارند منطبق بر این سطح از تعریف می باشد. سطح دوم، سطح سازمانی می باشد، در این سطح روشن می گردد، بنگاه دقیقاً در برابر چه کسانی مسئولیت پذیر می باشد. ذی نفعان عمده بنگاه شناسایی می شوند. وود مسئولیت پذیری در این سطح را مسئولیت اجتماعی نامید .

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

فیچ (1976).، ایلبرت و پارکت (1973). و اسمیت (2003). مسئولیت اجتماعی را در این سطح تعریف کرده اند، به بیانی دیگر مسئولیت اجتماعی بنگاه را مسئولیت در قبال ذی نفعان عمده یا گاهی در قبال شرکت ها یا شرکای شرکت که تحت تاثیر فعالیت بنگاه قرار دارند تعریف کرده اند. وود سومین لایه را سطح فردی تعریف کرده می باشد. در این سطح، اندازه و قدرت تشخیص و تصمیم گیری مدیریت در قبال ذی نفعان مورد مطالعه قرار می گیرد .

تصمیم گیری و تشخیص مدیران در این سطح به این نکته تصریح دارد که چه قدر تک تک مدیران به ذی نفعان بنگاه اهمیت می دهند. هی وگری (1974). عنوان کردند که هر مدیری دارای ارزش مختص به خود می باشد که به سختی قابل تغییرند. همچنین آنها دقت کردند که بعضی از مدیران نسبت به مسائل مربوط به مسئولیت اجتماعی شرکت خود دغدغه بیشتری دارند (شربت اوغلی، افشاری، 1389: 87-86).

2-5-2-             مدل مسئولیت اجتماعی دیویس:

یک مدل کلی مسئولیت اجتماعی صنفی پذیرفته شده به وسیله کیتادیوس ارائه شده. دیویس به 5 قضیه عمده تصریح می نماید و تبیین می دهد که چرا و چگونه کسب و کارها بایستی متعهد باشند تا اقداماتی را به اقدام آورند که از رفاه جامعه و همچنین سازمان طرفداری می کنند و آنها را بهبود دهند (ایران نژاد، توسلی، دفتر فرهنگ پژوهش  1389: 5-48).

1- مسئولیت اجتماعی از قدرت اجتماعی ناشی می گردد :

این ویژگی به این تصریح دارد که شرکت ها بر مسائل اجتماعی مهمی نظیر آلودگی محیط تاثیر دارد. لذا اقدام جمعی تمام موسسات در کشور اساساً شرایط محیطی را که شهروندان بایستی در آن زندگی کنند، تعیین می کند. به لحاظ اینکه کسب و کارها قدرت اثرگذاری بر جامعه دارند، لذا جامعه می تواند و بایستی آنها را برای شرایط اجتماعی که از اعمال این قدرت ناشی می گردد مسئول بداند (ایران نژاد، توسلی، 1389: 50-48).

2- کسب و کارها بایستی به عنوان یک سیستم باز دو جانبه اقدام کند :

بدین معنی که برای دریافت داده ها از جامعه و برای افشای عملیاتش به عموم باز باشد. بر این اساس، کسب و کار بایستی در آن چیز که که برای تثبیت یا بهبود رفاه جامعه ضروری می باشد، اقداماتی معمول دارد و همکاری کند. به نوبه خود جامعه نیز بایستی مایل باشد تا به گزارش های کسب و کار درمورد آن چیز که که لازم می باشد در جامعه تحقق یابد، گوش دهد (ایران نژاد، توسلی، 1389: 50-48).

3- هزینه های اجتماعی و مزایای یک فعالیت در صورتی که لازم می باشد تداوم یابد :

هزینه های اجتماعی محصولات یا خدمات در صورتی که تداوم یابد، بایستی در تصمیم گیری کاملاً محاسبه شوند. تصریح به این دارد که امکان فنی بودن یا سودآوری اقتصادی تنها عواملی نیستند که بایستی در تصمیم گیری کسب و کار مخلوط شوند، بلکه بایستی نتایج اجتماعی بلند مدت و کوتاه مدت نیز قبل از هر اقدامی مورد توجه قرار گیرند (ایران نژاد، توسلی، 1389: 48).

4- هزینه های اجتماعی هر فعالیت بایستی به مشتری انتقال یابد .

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

متن کامل