تعریف:

سبک تصمیم گیری به عنوان یکسری عادات یادگرفته شده درتصمیم گیری و اسلوب خصوصیتی افراد در دریافت و پاسخ به وظایف تصمیم گیری تعریف شده می باشد( هارن ١٩٧٩، دریور ١٩٧٩).[1]

سبک تصمیم گیری اشخاص، رویکرد سرشتی و عادتی (ولو اینکه آموختنی باشد) می باشد که انتخاب را تحت تاثیر قرار می دهد وسپس بر اساس آن انتخاب،  اقدام می گردد(پاتریک کونور و بوریس بکر،003 ٢).

افراد در شیوه تصمیم گیریشان ثبات دارند.آن ها یک سبک تصمیم گیری اصلی دارند هرچند که ممکن می باشد منحصرًا از آن بهره گیری نکنند(دریور وهمکاران، ١٩٩٠).

عوامل موثر بر سبک تصمیم گیری:

بر پایه تحقیقاتی که توسط محققان متعدد در فرهنگها وسازمان های مختلف و درکشورهای گوناگون صورت گرفته می باشد عوامل موثر بر سبکهای تصمیم گیری شناخته شده می باشد که در زیر به آن ها تصریح می گردد .

نتایج یکی از این تحقیقات توسط یوسف درویش درسال ١٩٩٨ نشان داد که فرهنگ سازمانی، سطح تکنولوژی مورد بهره گیری،آموزش وسطح مدیریتی، از پیشبینی کننده های سبک تصمیم گیری می باشد.به ویژه فرهنگ سازمانی که به نظر می رسدتاثیر زیادی برسبک تصمیم گیری افراد می گذارد .

یافته های تحقیقی در کویت نشان داد که مدیرانی که سبک تصمیم مشاوره ای ومشارکتی دارند ورویکرد قوی تری دارند( علی وهمکاران، ١٩٩٧).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

هافستد (1980) و طیب(1980) عقیده دارند که پیش زمینه فرهنگی برروی سبک تصمیم گیری تاثیرگذار می باشد.

انواع سبک تصمیم گیری:

انواع سبک تصمیم گیری از دیدگاه کارل جونگ:

کارل جونگ( ١٩٢٣) از ۴ سبک تصمیم گیری نام برده می باشد.این چهار سبک در قالب دورویکرد اظهار شده اند : رویکرد درون گرایی و رویکرد برون گرایی

1)سبک احساسی [2]

آگاهی های مستقیمی که ازطریق حواس پنجگانه از اشیاء ،  افراد،  اتفاقات یا ایده ها حاصل می گردد .

2) سبک ادراکی[3]

آگاهی هایی که وقتی منابع به صورت صریح وروشن تعریف نشده اند، از طریق ضمیر ناخودآگاه دریافت می گردد

٣) سبک تفکری[4]

فرایند منطقی قضاوت و جستجو برای ایجاد روابط درست در نتیجه گیری

4) سبک عاطفی[5]

فرایند ارزیابی موضوع براساس ارزشها وترجیحات(کوان، ١٩٩١)

انواع سبک تصمیم گیری از دیدگاه رو:

رو  (1981) در پرسشنامه سبک تصمیم گیری خود ( DSI )  سبکها رابه ۴ گونه تقسیم کرده می باشد که عبارتند از : دستور ی، تحلیلی، مفهومی ورفتاری .

همچنین سطوح سبک تصمیم گیری را به ۴ سطح خیلی غالب ،  غالب، پشتیبان  و کمترین تقسیم کرده می باشد.

انواع سبک تصمیم گیری از دیدگاه دریور و همکاران:

(دریور و همکاران ١٩٩0)سبک های تصمیم گیری رابه چهار سبک که بستگی به ترکیب منحصربه فرد بهره گیری از اطلاعات وتمرکز برراه حل دارد، تقسیم کردند .

بهره گیری از اطلاعات تصریح به تمایل شخصی به جستجو، هم با مقدار کم اطلاعات(راضی کننده ها) وهم با مقدار زیاد اطلاعات (حداکثر کننده ها ) قبل از تصمیم گیری دارد .

از طرف دیگر تمرکز بر راه حل،  تصریح به رجحان شخص هم به یک راه حل برای یک مشکل(تک تمرکزی )و هم قبول روشهای چندگانه(چند تمرکزی)دارد .

سبک پنجم(سیستماتیک)نیز به وسیله(تاتو، ابرلین، کوترابا، برادبری، ٢٠٠٣ )پیشنهاد شده که معرف تصمیم گیرندگانی می باشد که کوشش میکنند دیگر سبکهارامخصوصاً ترکیبی وسلسله مراتبی دریک مجموعه خیلی پیچیده بعنوان فرایند تصمیم منظم و اسلوب دار ترکیب کنند. این مجموعه نسبتاً پیچیده می توانددر قالب دو بخش طبقه بندی گردد.

1)انحصاری:تصمیم گیران، تعداد محدودی از منابع و راه حل های ممکن را مورد توجه قرار می دهند .این بخش شامل سبکهای قاطع، انعطاف پذیر و سلسله مراتبی می باشد.

2)جامع:تصمیم گیران کوشش می کنند تا ازتعداد زیادی منابع و راه حل های ممکن برای حل مشکل بهره جویند.این بخش شامل سبکهای ترکیبی و سیستماتیک می باشد(تاتوم و همکاران ٢٠٠٣)

[1] Harren ,Driver

[2] Sensing

[3] Intuiting

[4] Thinking

[5] Feeling

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

متن کامل

دسته بندی : پایان نامه